شبكه اول سيما بعد از سريال تراژيك و تيره «ثريا» كه از سوي معاونت سيما توبيخ شد و حتي چند قسمت پاياني آن حذف گرديد انتظار آن مي‌رفت تا بر اساس رويكردي اميدبخش و روشن قدم بردارد و در اين راستا فيلم و سريال تهيه كند اما متاسفانه گويا برخوردهاي روشنفكر مآبانه برخي از دست‌‌اندركاران تلويزيوني كه خود را تافته جدا بافته از جامعه مي‌دانند بعد از سينماي روشنفكري با مخاطبان خاص اين بار سيماي ملي را جولانگاه قرار داده‌اند و در شبكه‌اي كه بيشترين ببينده عام را دارد مجموعه‌هاي براي مخاطب خاص تهيه مي‌كنند سريال «حيراني» به كارگرداني كيوان عليمحمدي و اميد بنكدار هر شب به روي آنتن از شبكه اول مي‌رود با تبليغات اوليه و از روي چهره‌هاي شناخته شده‌اي چون آتنه فقيه‌نصيري، حميد رضا پگاه، پرويز پورحسيني و ... توقع يك مجموعه‌اي جالب و وزين را داشتيم اما متاسفانه از همان ابتدا حيراني مخاطب را دچار سرگرداني و حيراني مي‌كند رفتارهاي سرد و بي‌روح كاراكترها، فضاي تير و تار صحنه‌هاريال‌برخوردهاي بيش از اندازه هنري و ديالوگ‌هاي گيج كننده بازيگران نه تنها دلچسب نيست، بلكه كسالت بار هم مي‌باشد شايد عده‌اي خاص چنين پردازشي از سناريو را قبول داته باشند ولي آقايان بايد بدانند شبكه اول كه با آرم تبليغااي شبكه هر ايراني خود را نشان كرده است اكثريت مخاطبان عام و ناآشنا به سبك‌هاي هنري روشنفكرانه هستند و مي‌خواهند بعد از يك روز خسته كننده پر از كش و قوس كاري ساعتي در كنار خانواده يك سريال جالب و قابل فهم ببينند. متاسفانه به رغم نظر امام خامنه‌اي كه همواره از مسوولان صدا و سيما خواسته‌اند روحيه اميد، انگيزه، شادابي و تكاپويي را در جامعه تزريق كنند ما كمتر شاهد آن بوده‌ايم و تازه با نگاه‌هاي خاص هنري، در شبكه‌اي سراسري مخاطب را حيران و سرگردان مي‌كنند كه ترجيح مي‌دهد يا تلويزيون را خاموش كند و يا به اجبار شبكه ديگري را ببيند به طور حتم صرف توليد مجموعه‌هاي روتين شبانه براي مقابله با رقباي ماهواره‌اي نمي‌توان مدعي بود كه توانسته‌ايم موفق عمل كنيم بلكه مهم تاثيرپذيري و نتيجه چنين توليدات رسانه‌اي است كه مي‌تواند روحيه تكاپوي، شادابي را در مخاطب ايجاد كرد و بهتر است چنين رويه‌هاي هنري خاص را به شبكه‌هاي چهارم اختصاص داد كه افراد خاص‌تري ببينند و آن هستند نه شبكه اول. مخاطب‌شناس از اصولي است كه در درجه اول بايد دست‌اندركاران شبكه‌هاي تلويزيوني آن را ملاك قرار دهند.

يكي ازفعاليت‌هاي تلويزيون بررسي مجموعه برنامه‌هاي توليدي آن است تا با يك جمع‌بندي كلي بتوانند نقاط ضعف وقوت آن‌ها را شناسايي و در رفع و بهبود كيفيت توليدات سيما اقدام كنند؛‌ رويكردي كه سال‌ها جاي آن درتلويزيون خالي بود به‌همين خاطرفضايي براي نقد وچالش منطقي وجود نداشت؛‌ برهمين اساس درآغاز سال‌جاري برنامه‌اي با نام « سين مثل سريال» ازشبكه اول پخش شد كه قراربود مجموعه سريال‌هاي دهه 80 را بررسي كارشناسانه كرده وسپس ازميان آن بهترين‌هاي منتخب مخاطبان معرفي شود دركنارآن نيز بازيگران زن ومرد برتر اين مجموعه‌هاي نمايشي ازشبكه اول نيزانتخاب گردند. روند تئوريك كارخوب ومنطقي بود، زيرا ازاين طريق دست‌اندركاران عرصه توليدات نمايشي مي‌دانند زيرذره‌بين نگاه مخاطبان وكارشناسان هستند وبا وسواس ودقت بيشتري كار مي‌كنند،‌ اما متاسفانه شيطنت‌هايي كه عمدا يا سهوا دراين برنامه زنده تلويزيوني انجام مي‌گرفت از همان ابتدا موجب ترديد و تشكيك‌خاطربسياري ازمخاطبان گرديد همين امرسيربرنامه را به انحراف كشاند...

  هميني كه حالا معمول شده كه دربيان‌ها و درتلويزيون و توي تبليغات و توي دادگاه و توي زبان همه مي‌گويند جنگ نرم، راست است. اين يك واقعيت است يعني الان جنگ است البته اين حرف را من امروز نمي‌زنم من از بعد از جنگ از سال 67 هميشه اين را گفته‌ام بارها و بارها علت اين است كه من صحنه را مي‌بينم چه بكنم اگركسي نمي‌بيند. اين تمام نشده چون تمام نشده همه وظيفه داريم وظيفه مجموعه فرهنگي، ادبي و هنري هم وظيفه مشخصي است بلاغ- تبيين- بگوييد، خوب بگوييد. من هميشه تكيه بر اين مي‌كنم بايستي قالب را خوب انتخاب كنيد و هنر را بايستي تمام عيارتوي ميدان بياوريد. نبايد كم گذاشت. تا اثر خودش را بكند...

                                                                                       امام خامنه ای

جان گالوپن فرمانده نيروهاي ناتوسال 1992 م(1371ش)با غرورتمام گفته بود:«ما جنگ سرد را از روسيه كمونيست برديم(جنگ سرد عليه كمونيست را كجروي 70 ساله ناميد)حالا مي‌توانيم پس ازيك كجروي 70 ساله به نبرد واقعي خود كه قدمتي 1400 ساله دارد وهمان رويارويي با اسلام است بازگرديم.»....

اين روزها سينما يكي از داغ‌ترين مباحث روز سايت‌ها و خبرگزاري‌ها شده است. داستاني كه هر مصاحبه‌اي با اهالي سينما ورقي ازحقايق پنهان آن را مي‌گشايد؛ اظهارنظر بزرگان و پيشكسوتان سينمايي چون محمدعلي كشاورز، ‌امين تاريخ، مجيد مظفري و... در اين باب براي بسياري تكان دهنده بود، ‌اما پيش‌بيني چنين اتفاقاتي دور از ذهن هم نبود؛ همان روزي كه مخملباف به‌عنوان سينماگر افراطي انقلابي فيلم مي‌ساخت و سينماي ايران در دهه 60 نمود مذهبي داشت با بازيگراني كه تا حدودي مقبول جامعه ارزشي بودند.

پنجشنبه ساعت دوازده ونيم ظهر، ميدان خراسان مثل هميشه شلوغ و پرهمهمه بود به ساعتم نگاه كردم، تقريبا يك ربع زودتر سر قرار رسيده بودم  گوشه پياده‌رو روي يك سكو زير سايه  نشستم و كيفم رو گذاشتم روي پاهام، توي پياده‌رو پر بود از دست‌فروشهايي كه هر كدام به يك شكل بساط پهن كرده بودند پيرمرد دستفروشي توجهم رو به خودش جلب كرد. پيرمردي كه باوجود سن بالا لباس‌هاي   مندرسي پوشيده بود و دستمال توالت مي‌فروخت. دلم براش سوخت با خودم گفتم چرا بايد توي جامعه اسلامي اين جور آدما وجود داشته باشن! مگه اين  پيرمرد چه گناهي كرده كه  بايد  توي اين سن و سال مجبور باشه گوشه خيابون دستمال توالت بفروشه. به ساعتم نگاه كردم هنوز ده دقيقه ديگه تا موعد قرارم مونده بود. فاصله من تا پيرمرد فقط  چند قدم بود. دوباره نگاهم افتاد به بساطش، هيچ كس ازش  خريد نمي‌كرد. پيرمرد شنگولي به نظرمي‌رسيد رفتم جلو و سرحرف و باهاش باز كردم.

 گفتم: حاجي اوضاع كاسبي چطوره؟!

خيره شد توي چشام، مكثي كرد و سرش را به علامت نارضايتي تكون داد ، بلند شدم، كنارش نشستم و گفتم: حالا اين دستمال‌ توالت‌ها رو چند مي‌فروشي؟

گفت: بسته‌اي سه هزارتومان

خيلي گرون بود؛ قبل ازاين‌كه من چيزي بگم ادامه داد: رو هر بسته هزار تومان مي‌كشم و ميام اين‌جا مي‌فروشم.

با پوزخند گفتم: فروشم داري؟

گفت: زياد نه ولي ديروز سي هزار تومان كاسبي كردم.

تعجب كردم و گفتم: از همين دستمال‌ها!!

با خنده گفت: نه! ديروز چند تا از اين دخترپولداراي آن‌چناني با يه ماشين گرون قيمت همين كنار پارك كرده بودند، منو كه ديدند از همون پشت فرمون بهم  گفتند بلدي  ضرب بزني؟ منم گفتم بله كه بلدم پس چي! سي هزار تومان بهم دادن تا توي پارتي شون ضرب بزنم و...

اين حرفا رو كه پيرمرد با آب و تاب  تعريف مي‌كرد آه  از نهادم بلند شد با خودم گفتم: به به! پس عجب  لقمه‌اي نصيبت شده حرام اندر حرام. اونم توي  اين  سن وسال، خواستم يه چيزي بهش  بگم كه  صداي  اذان از مسجد روبرويي بلند شد ناخودآگاه  نگاهم  رفت سمت مسجد

 مردم كم كم مي رفتند براي نماز، توي همين حين براي پيرمرد هم يه مشتري رسيد و ازش  قيمت دستمال‌ها را پرسيد ،اما وقتي كه ديد چقدر گرونه سري تكون داد و به طرف مسجد حركت كرد. پيرمرد شروع  كرد به بد و بيراه  گفتن كه، مردك واسه من سر تكون مي‌ده برو.. برو! نمازتو بخون الان  در مسجدتون  و مي‌بندند...اونوقت مي‌گن خارجيا چرا قرآن  آتيش مي‌زنند، حكومت آخوندا ... چطور پول  دارين به مسجدتون  كمك كنين واسه  پاكستانيا و افغانيا پول دارين بديد ولي جونتون درمي‌آيد چند صد تومان واسه دستمال به من بديد و ...

وقتي اين حرفا رو شنيدم با خودم گفتم : حالا فهميدي حكمت اين فلاكت توي اين سن وسال چيه پيرمردي كه با افتخار پولش و از راه حروم بدست مياره بايد هم توي اين سن و سال  همچين  وضعي داشته باشه  اين‌ها همه ماحصل لقمه حروميه كه از هر راهي در مياد و بس .

نقل مي‌كنند يك بارفردي پيش معصوم (عليه السلام) آمد و درباره لقمه حلال و حرام پرسيد و معصوم (عليه السلام) به اون فرد نشان دادن كه چطور پول حرام بدست يك گداي مشروب‌خوار مي‌رسه وپول حلال بدست مستحق واقعي. پول حرام خرج  حروم مي‌شه و نتيجه‌ا‌ش حرومه و پول حلال نتيجه‌اش حلاله .

به ساعتم نگاه كردم، رفيقم سر قرار نرسيده بود مي‌شناختمش اگه تا حالا نيامده ديگرنمي‌تونه بيايد صداي اذان هنوز تو گوش خيابون مي‌پيچيد بلند شدم و به‌طرف مسجد حركت كردم تا حداقل به نماز جماعت برسم.

به نقل از جمال طاهری مدیرانجمن اسلامی شهید ادواردوآنیلی

 هنوز يك سالي از آرام شدن موج كره‌اي‌ها در رسانه‌ي ملي نگذشته بود كه دوباره با بازگشت اين سونامي از سرزمين‌هاي شرقي در تلويزيون روبرو هستيم. مجموعه «ايسان» و مجموعه «افسانه دونگ بي» و در كنار فيلم‌هاي سينمايي كه هر كدام روايتگر فرهنگ و سنن كشور كره هستند. البته پرواضح است كه پخش فيلم‌ها و مجموعه‌هاي خارجي اگر منافي با ارزش‌هاي اخلاقي و اعتقاد ما نباشد في‌النفسه مساله ساز نيست. به عنوان نمونه مجموعه «ايسان» ماجراي پادشاهي عدالت محور و مردم مدار و سياستمداري است كه سعي دارد به عنوان يك حاكم خوب در تاريخ كشورش ثبت شود ولي شايد اين نقطه نظرها در قالب يك مجموعه تلويزيوني براي كشور كوچك و ناشناخته‌اي چون كره قابل توجه هم باشد زيرا كارگردان و نويسنده مجموعه‌هاي كره‌اي در تلاش هستند با چنين توليداتي فرهنگ كشورشان را معرفي كنند بخصوص اينكه از مشخصه‌هاي اين مجموعه‌ها طولاني بودن آنهاست و همين باعث ماندگاري بيشتري در اذهان مخاطبان به ويژه ناآشنا با فرهنگ و سنن كره مي‌شود زيرا اصولا چنين سريال‌هايي را در كشورهاي مختلف پخش مي‌كنند و همين در معرفي كشور ناشناس و كوچك كرده كنار لوازم صوتي و تصويري موثر است.

اينجاست كه بايد به اهميت فرهنگسازي در پيشبرد امور پي برد، درست است كه تب داغ ناشي از رسانه‌ها زود سرد مي‌شود به قول برخي از كارشناسان گذراست اما آنچه مهم است ماندگاري مفاهيم در پس زمينه ذهني است هنوز كه هنوزه اسم يانگوم در ذهن بچه‌هاست يا جومونگ قهرمان افسانه‌ايي و ساخته شده كه اين خود در معرفي كشور كرده كافي بود آنچه در تمام اين برنامه‌هاي تلويزيوني كره‌اي شاهد آن هستيم ترويج اخلاق انسان دوستانه، مهربان و مردم مدارانه كره‌اي‌هاست كه ذهن هر بيننده عام را خود بخود مجذوب آن مي‌كند كه اگر استطاعت مسافرت خارجي هم داشته باشند به طور حتم يكي از گزينه‌هاي آنها سفر به كره خواهد بود اين يعني همان فرهنگ سازي به سبك كره‌اي چيزي كه عوامل فرهنگي كشور ما هنوز به آن پي نبرده‌اند و يا حداقل چندان جدي نگرفته‌اند. در حالي كه ايران به نسبت كره فرهنگي غني‌تر و عظيم‌تري دارد كه مي‌تواند به خوبي مروج آن باشد ولي بيشتر فيلم و مجموعه‌هاي ايراني متاسفانه كپي‌برداري شده از فيلم‌هاي خارجي و يا به مسخره گرفتن ارزش‌هاي حاكم است، البته بلافاصله با برچسب نقد سعي در تبرئه خود دارند به قول يكي از كارشناسان و فعالان سينمايي هنر سينما و تلويزيون ما محدود به مرزهاي كشور شده است و به دنبال انعكاس جهاني براي معرفي و تبليغ فرهنگ اصيل ايراني- اسلامي هستيم. چرا بايد تركها و عرب‌ها هر كدام از هر گوشه‌اي بخواهند بخشي از اين سرزمين يا شخصيت‌هاي برجسته آن را مصادره كنند؟! منظور نظر اين نيست كه چون برخي جاهلان تفكرات پان ايرانيسم را پررنگ كنيم، بلكه منظور آن است كه بايد فرهنگ غني ايراني- اسلامي را در قالب هنر سينما و تلويزيون كه همان تصويرسازي است آنطور كه هست به جهانيان عرضه بداريم و موجي عظيم‌تر و بزرگ‌تر از موج گذراي كره‌اي در عرصه جهاني راه بيندازيم زيرا كه تمام بن مايه‌هاي لازم آن را داريم و اين كار شدني است تنها مي‌بايست كه همت را مضاعف كرد.

کلوخ‌انداز را پاداش، سنگ است

 از همان زماني كه نداي اسلام از سوي نبي اكرم (صلوات‌الله عليه و آله) برخاست، دشمنان تاب تحمل آن را نیاوردند و به انحاء مختلف سعي در تخريب آن بزرگوار و رسالتش نمودند و هنگامي كه دريافتند با وجود چشمه هميشه زلال امامت بعد از پيامبر، همچنان اين راه پرفروغ تداوم خواهد داشت، هجمه‌هاي خود را شديدتر نمودند تا به‌زعم خود مانع از گسترش اسلام بشوند؛ غافل از آن‌كه يدالله فوق ايديهم است. خداوند خود پشتيبان اسلام و رسولان و امام بر حق است. ....

                              نسل امروزمطهري را با معيار ولايت فقيه مي‌سنجند

استاد شهيد مرتضي مطهري انديشمند بزرگ دنياي اسلام بود كه هنوز بعد از سال‌ها از شهادت، فقدانش در جامعه اسلامي احساس مي‌شود، او عالمي بود كه  امام خميني(ره) هميشه از واژه  اسلام شناس در مورد وي استفاده مي‌كردند به‌گونه‌اي كه  تمام آثار ايشان را بي‌استثناء و ناب مي‌دانستند، لذا بهره‌گيري از انديشه‌هاي اين انديشمند شهيد به دليل ارتباط با اقشار مختلف جامعه بالاخص دانشگاهيان، روشنفكران ضروري است همچنين به دليل آشنايي وي با فلاسفه ومتكلمين غرب وشرق اين آثارمي‌تواند از يك سو جامعه ما را  ازآسيب‌هاي فرهنگي مصون بدارد و ازسويي ديگربه طور يقين  آثار نوشتاري و بياني ايشان كه پرتويي از وجدان بيدار و روح  سرشار ازعشق به مكتب اسلامي است و پايه علم  بسياري از دين آگاهان  و دين باوران است،

چند صباحي است كه تلويزيون يا همان رسانه ملي سوژه داغ مطبوعات شده است و هر كس از زاويه‌اي به اشكالات و نواقص آن مي‌پردازد البته اگر تاثيري داشته باشد نقادي مي‌كند اما گويا اين توجه بيش از اندازه به سيما باعث غفلت از شيطنت‌هاي راديويي و صداي جمهوري اسلامي شده است به‌گونه‌اي كه هر بار شاهد هنجارشكني‌هاي راديويي هستيم؛ شايد به خاطر آن بوده كه مخاطبان تلويزيون را بيشتر مي‌دانستيم و تصور مي‌كرديم كه تلويزيون به دليل نشان دادن تصاوير بازيگران و عوامل آن جايگاه حساس‌تري دارد، ولي همين  اهمال باعث شد تا از راديو اين يار قديمي خانه‌هاي ايرانيان غافل بمانيم و شايد اين دوست قديمي پا را از گليم خود فراتر نهاد و از اعتماد بيش از  اندازه سوء استفاده كرد؛ آن هم در ايام شهادت حضرت زهرا (س) كه دل تمام ايرانيان مسلمان در رنج و عتاب چگرگوشه پيامبر اسلام(ص) بود به بهانه سالگرد تولد راديو برنامه‌هاي شاد با موسيقي‌هاي تند پخش كند و باعث خشم مردم مومن و مراجع عظام گردد گويي برنامه‌سازان و تهيه‌كنندگان راديو با ارزش‌هاي ديني و اسلامي جامعه آشنايي ندارند، البته اين گاف راديو اولين بار نبود قبلاً نيز بارها نسبت به برخي عملكردهاي راديو بخصوص راديو جوان اعتراضاتي شده بود. آوازه‌خواني زنان، شوخي‌هاي بعضاً نابجاي جنسي و تكه اندازي‌هايي كه از سوي مجريان راديو پخش مي‌شد اين نگراني را ايجاد مي‌كرد كه كم‌توجهي و اهمال راديو در مقايسه با تلويزيون باعث اين ولنگاريسم در اجرا شده است. شكي نيست كه در راديو افراد متعهدي هم هستند كه در شبكه‌هاي مختلف راديويي فعاليت مي‌كنند و اين چنين هنجارشكناني كم و انگشت شمارند اما در هر حال از راه‌هاي ماندگاري اين رسانه، توانايي اعتماد سازي است و به طور حتم اگر راديو مي‌خواهد در اين بازار پر رقابت رسانه‌هاي داخلي و خارجي و تنوع شبكه‌هاي رسانه‌اي، مخاطبان خود را حفظ كنند مي‌بايست با توجه به ارزش‌ها و آرمان‌هاي نظام حركت كند و موجبات ناراحتي و تكدرخاطر مخاطبان خود را فراهم نياورد زيرا نظام بر اساس ارزش هاي ديني و اعتقادي بنا شده است و به قول معروف هر سخن جايي و هر نكته مكاني دارد، شادي خوب است و اصل و بنيان دين اسلام بر اساس شادي است ولي مطمئناً در زماني كه مردم در سوگ پاره تن پيامبر (ص) هستند اين شادي، جز سخره گرفتن باورهاي عموم بشمار نمي‌رود و حركت در خلاف جريان آب است كه براي مخاطبان قابل اغماض نيست.

يكي ازگروه‌هاي مهم وتاثيرگذارتلويزيون مجرياني هستند كه در برنامه‌هاي مختلف تلويزيوني اعم از زنده و يا ضبط شده ايفاي نقش مي‌كنند، لذا  باتوجه به مضمون و محتواي برنامه‌هايي كه در آن حضور دارند بايد بتوانند بر روي گروه مخاطب خود تاثير بگذارند؛ بنابراين  به غير از تسلط بيان،‌ عناصر ديگري از جمله سواد، ‌آگاهي، تعهد، احترام به شعور وحقوق مخاطبي كه وقت گذاشته تا برنامه را ببيند و... براي انتخاب مجريان ضروري است تا بتوانند با درنظرگرفتن قاب كوچك تلويزيون، ذهنيت تماشاگران را تكميل كنند؛ چراكه در برنامه‌هاي مجري‌محور توجه و نگاه مخاطب بيشتر از همه چيز به شخصي است كه جلوي دوربين قرار دارد و به‌‌دليل شرايط مشاركت‌گونه بينندگان ودخالت رواني، مجري بيبشتر در زير ذره‌بين نگاه‌ها قرار مي‌گيرد ....